016 -- Graduation

posted on 16 Mar 2009 01:24 by makora

15 มีนาคม 2552

มาแตร์เดอีรุ่น 79 จบการศึกษา

 

 

13 ปีในโรงเรียนเดิมทุกวัน
ตั้งแต่วันนี้ไป จะไม่ได้เป็นนักเรียนมาแตร์อีกแล้ว
ไม่มีโอกาสได้ตอบว่า 'เป็นเด็กมาแตร์' เวลามีคนถามอีกแล้ว
จะว่าไปแล้ว ก็โหวงๆแปลกๆ...

 


ไม่มีแล้ว... ห้องเรียนของฉัน


ไม่มีแล้ว... ห้องเรียนที่มีสาระน่ารู้ เป็นโฆษณาคอนทงบัง

 


ไม่มีแล้ว... โต๊ะเรียนของฉัน

 

 

 

 

 

 

 

 


ไม่มีแล้วนะ... 'เพื่อนห้อง 2' ของฉัน

 

 

ขอบคุณมากสำหรับทุกอย่าง จนถึงทุกวันนี้

 

 

ฝากเพลงไว้เพลงนึง
ตั้งใจเก็บเอาไว้ฟังในวันนี้ :):)
ขออนุญาตใส่เพลงในบลอค

Saigo no Seifuku
(Eng Tran: Studio 48 Thai Tran: Me!)
(แปลและดัดแปลงเล็กน้อยเพื่อการนี้โดยเฉพาะ)

เมฆสีขาวบนท้องฟ้านั้น ลอยไปคนละทิศทาง
เหมือนกับเลือกเส้นทางของตนเองบนท้องฟ้า
เวลาที่เรามองท้องฟ้านี้ ผ่านหน้าต่างบานเดียวกันได้ผ่านไป
ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ เราจะมองท้องฟ้าคนละฟากกัน

ตอนพิธีจบการศึกษาสิ้นสุด ฉันหายใจเข้าลึกๆ และะร้องไห้
ลาก่อน เพื่อนรัก

ไม่ว่าใครก็ต้องจากที่แห่งนี้ ไปเริ่มต้นเดินตามเส้นทางของตน
ก้าวทีละก้าว ผ่านประตูไปสู่ความฝันของตัวเอง
วันที่ฉันใส่ชุดนักเรียนวันสุดท้าย ฉันจะไม่มีวันลืม

ทำไมเราต้องถ่ายรูปกับตึกเรียนเก่าๆ?
เพราะตอนนี้สิ่งเหล่านั้น ที่ดูแสนจะธรรมดา มันล้ำค่าในตอนนี้
ระเบียงทางเดิน ห้องเรียน ที่อยู่ด้วยกันทุกวัน

กิ่งไม้ที่โบกสะบัดเหมือนกับจะบอกลา
ขอบคุณ สำหรับทุกอย่าง จนถึงวันนี้
ขอบคุณจริงๆ

ทุกๆคนต้องมีที่ให้กลับไปในความทรงจำ
ช่วงที่ยากลำบาก ช่วงที่เศร้าโศก เมื่อมองย้อนไปถึงที่สิ่งผ่านมา
ช่วงเวลาเหล่านั้นจะส่องประกายอยู่ในความทรงจำ

ไม่ว่าใครก็ต้องจากที่แห่งนี้ ไปเริ่มต้นเดินตามเส้นทางของตน
ก้าวทีละก้าว ผ่านประตูไปสู่ความฝันของตัวเอง

วันที่ฉันถอดชุดนักเรียนออกครั้งสุดท้าย น้ำตานั้นไม่หยุดไหล

ฉันจะไม่มีวันลืม

  


最後の制服Saigo no Seihuku - AKB48 

 

  

 

*บ๊ายบาย มาแตร์
บ๊ายบายเพื่อนๆ
ลาก่อน ห้อง 2 ศิลป์จีนที่รัก

จากนี้ไปทุกอย่างจะกลายเป็นความทรงจำ
แต่หวังว่ามันจะแจ่มชัดอยู่ในใจของฉันตลอดไป

เลขที่ 2 ห้อง 2

:):)
 

 

Comment

Comment:

Tweet

Very informative and helpful. I was searching for this information but there are very limited resources. Thank you for providing this information

#4 By Descriptive Essay Writing (116.71.50.139) on 2011-02-01 20:08

อ่าา
การต้องแยกจากกันนี่
มัน ทั้งเส้า ทั้ง ซึ้ง เนอะ
รุ้สึกใจหาย แปลกๆ
เห้ออออ ตอนนั้น เม ร้องไห้ ใหญ่เลยย
55 555 confused smile

#3 By i★funk on 2009-03-18 21:22

คิดถึงจัง ความทรงจำสีจาง ๆ

http://my-onelife.blogspot.com/

#2 By ท้องฟ้า on 2009-03-16 15:00

ก้าวสู่จุดเปลี่ยนอีกครั้งในชีวิต ^_^

#1 By Toh on 2009-03-16 14:27